10 Aralık 2010 Cuma

BU SABAH

Dün gece ne dudaklar buldu birbirini, ne de kollarımız çarptı bir yerlerimize bunların hiç biri olmadı.
Bu sabah ne sen, giderken öptün beni, ne de ben kalkıp baktım pencereden gidişine
ahh be sevgilim keşke beni böyle bırakıp gitmeseydin bu sabah işe
keşke keşke önce beni sokağa atsaydın ve sonra gitseydin
evimiz sen gidince şimdi çok zor, keşke bende olmasaydım bu evde, Seninle birbirimizle konuşmadan, dokunmadan hatta hiç bakmadan oturmak bile daha kolaymış
kurduğumuz bu evde, ama ben bu haldeyken, ilişkimiz fena halde hırpalanmışken  keşke beni bırakıp gitmeseydin bu sabah işe.
Az önce gördüm alt kaltta oturan bayanın eşi, daha yeni gitti işe, belki havadan belkide, bırakıp gitmek istemedi karısını öylece...Biliyorum akşam olunca yine geliceksin , ben üzgün açıcam kapıyı, sen bezgin giriceksin içeri
ikimizinde hali olmıycak düğün fotoğraflarımızı görmeye ve uzun bir süre daha unutucaz neden evlendiğimizi belki de.

4 yorum:

  1. ne kötüdür bu "küskünlük" üstüne inatla ve sessizlikle geçen saatler.. hele biri dışarıdaysa ve öbürü "ev"de kalmışsa.. biri aklını dağıtmışken diğer her heceyi tek tek aklında yeniden kurmuşsa.. ne tuhaftır.. belki de "akşam"a bırakmadan aramaktır en iyisi.. ne denildiği önemli değil, sadece bu buz gibi buzları biraz eritmek için..

    YanıtlaSil
  2. eğer tercihime kalsaydı hakareti, haksızlığa tercih ederdim. evet böyle

    YanıtlaSil
  3. oyy çok fena bi durum ya okurken yaşadım resmen hislerini..kendini yıpratma ama hakedene de hakkını ver.o işe gıdıp bişekilde kafa dağıtıyor düşünmek istesede fırsatı olmuyordur.. sende evde oturup binbir muhasebe yapma bence..bişeylerle uğraş olmadı at kendini dışarı.. gerçi düzelmiştir umarım herşey..

    YanıtlaSil
  4. Evet, tam da şu an yaşadıgım şey. Çok zor bir süreç. Dayanılmaz... Haklıyım gururu mu, onsuz çekilmez saatler mi, yanında olsa bile birlikte kurulan bir evdeki sonsuz sessizlik mi? Zor ama muhakkak bitecek.

    YanıtlaSil